سخنرانی لطیف پدرام ( کامل، با ماجرای اخلال)

زنده گیــنـامـــۀ مسعود بزرگ ( رح )

سخنان آموزنده از مسعود بزرگ(رح)

سیاسی

نوشته شده توسط سمیع الحق قیومی
اخبار
نمایش از 18 آذر 1392
پرینت

«گر تو را گوشی‌ست بشنو، ور بوَد چشمی ببین»

نویسنده : سمیع الحق قیومی

راه‌پیماییِ مسالمت‌آمیز، یکی از حرکت‌های مدنی بوده و اسبابی‌ست که در جوامعِ دموکراتیک، مردم برای نه گفتن به هر گونه اقداماتِ غیر عادلانه و برتری‌جویانه از سویِ هر نشانی‌ای، و به‌دست آوردنِ حقوق مسلمِِ شهروندی و انسانیِ خویش، از آن استفاده می‌کنند. و این ویژۀ جوامع و دولت‌های دموکراتیک است و لا غیر.



با توجه به بخش‌بندیِ حکومت‌ها در جوامع رو به انكشاف در کتابی بنام « چرا به بازار آزاد نه؟» -نوشتۀ استاد مسعود، استادِ دانشگاه کابل- می‌توان از وجودِ سه گونه حکومت استبدادی، دموکراسیِ استبداد زا و استبدادیِ دموکراسی‌زا حرف زد. نظام‌های دموکراتیکِ استبداد زا با وجود سر دادنِ فریاد‌های دموکراسی، استبداد آفرینند و در واقع حرکاتِ چنین نظام‌ها نمایشی از دموکراسی است نه دموکراسیِ واقعی. اکثریت از حکومت‌هایی‌که در کشورهای رو به انکشاف بنام دموکراسی رقم زده شده اند، از نوعِ چنین نظام‌هایی اند. در این نوع نظام‌ها هر گونه امراض قومی، نژادی، لسانی، و منطقه‌وی عمومیت دارد. در این نوع حکومت‌ها یورش بردن بر ارزش‌ها و پاشیدنِ آنها، قتل،غارت، تجاوز، بی‌رحمی و به زنجیر کشیدن‌ها و زندانی کردن‌ها دموکراسی! است و از شعار مشهور پیروی می‌گردد که « هر آن‌چه که برای دموکراسی باید انجام شود، خود دموکراسی است.»
موجودیتِ ویژه‌گی‌های فوق در درونِ حکومت کنونیِ افغانستان، بی هیچ شکی برای آن نامِ «حکومت دموکراسیِ استبداد زا» را حمل می‌کند. و در واقع موجودیتِ این‌چنین ویژه‌گی ها و عمل‌کردهای غیر عادلانه و قوم‌گرایانه در حکومت، بسترِ خوبی برای بیدار سازیِ خفته‌گانِ دیگر ملیت‌ها در برابرِ برتری‌جویی‌های فاشیزم و قبیله‌گرایان بوده، و است. این حکومتِ به ظاهر دموکراتیک در طولِ دوازده سال از عمرش با روا داشتنِ برخی استبداد گری‌ها علیهِ دیگر ملیت‌های ساکن در این کشور، انگیزه‌یی شد برای ظهور حرکت‌های دموکراتیک و حق‌طلبانه. استبدادهای زاییده شدۀ دموکراسیِ! دوازده سالۀ حکومت سبب شد که خودِ آن استبدادها مادر شوند و سپس حرکت‌های دموکراتیک و حق‌طلبانه‌ای را بزایند-چنان‌که امروز شاهد یکی از آن‌ها بودیم.

هر فاشسیت و برتری جویی بداند که مفاهیمی همچون؛ عدالت و عدالت‌خواهی، حق و حق‌طلبی و داد خواهی و مبارزه علیه استبداد، هیچ‌گاهی دایماً زندانی نمی‌مانند و اگر هم گاهی تحمیلاً درب به‌روی‌شان بسته شود، از پنجره بیرون می‌زنند. برای مدت‌های طولانی‌ای حق شهروندی و انسانیِ بسیاری از ملیت‌ها و اقوامِ ساکن در افغانستان برای‌شان داده نشد و احدی را هم نبُود توان و یا میلِ برخاستن در برابرِ آن همه استبدادگری‌ها، امروز امّا افرادی از نسلِ عدالت‌پیشه‌گان، شجاعانه و دلیرانه به هرگونه عمل غیر انسانی و برتری جوییِ قومی، زبانی و سمتی «نه» می‌گویند. برای این نسل مهم نیست که تو پشتون هستی یا تاجیک،ازبیک، هزازه، قرغِز و یا...هرچه هستی باش؛ امّا عدالت‌خواه، و نه فاشیست و برتری‌طلب. من متیقینم که این نسلی که حالا در برابرِ هرگونه تبعیض به‌پا خیسته است، به این سخن نلسون ماندیلایِ سیاه‌پوست که « برای رسیدن به عدالت و یک جامعۀ دموکراتیک، در برابرِ هرگونه برتری جوییِ سیاه‌پوست هم می‌جنگم و سفید پوست هم....» مؤمن‌اند و سخت باورمند. نسلی‌ست که حالا مهر سکوت و کسالت را شکسته و فهمیده که «بی جهادی هیچ‌کس واصل نشد.»
می‌دانم که برای تو فاشیست و برتری طلب- از هر قوم و زبانی که هستی- شنیدن هر گونه صداهای عدالت‌خواهانه خیلی سخت است، امّا وجودِ این حرکت، قاطعانه می‌گوید که دیگر برایت اجازه نخواهد داده شد تا اسپِ استبداد را در میدانِ دلخواهت قمچین بزنی. پس گر تو را گوشی‌ست بشنو، ور تو را چشمی ببین و به قول حافظ، خراب کن نقش خود پرستیدن، که ما هم دیگر زنده ایم و دارای حنجره‌های بلند آواز. و برای حمایت از ارزش‌های انسانی، هویتی، قومی و حق شهروندیِ خویش می‌رزمیم.

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تازه کردن

مطالب دیگر

برگ تاجیکان در رخنامه

 

 

 

 

 

 

تاجیکان در قرن بیستم

پایگاۀ آزاده گان تاجیکستان

خبرها و نوشتارها در بارۀ تاجیکستان، در پایگاۀ آزاده گان . ببینید :


 

| + - | RTL - LTR
برای حمایت از ما امتیاز دهید