سخنرانی لطیف پدرام ( کامل، با ماجرای اخلال)

زنده گیــنـامـــۀ مسعود بزرگ ( رح )

سخنان آموزنده از مسعود بزرگ(رح)

سیاسی

نوشته شده توسط درویش دریادلی
اخبار
نمایش از 21 دی 1393
پرینت

ما کوچی نمی خواهیم !
نبشته از : درویش دریادلی .
می شنوییم که بیشتر از پنجاه هزار نفر کوچی ، مسلح با ابزار های جنگی سبک و سنگین، در نواحی پروان و سی هزار نفر کوچی در ولایت کاپیسا، در حال جابه جا شدن هستند. به همین سان ، در ساحه های هرات و بدخشان و جاهای دیگر نیز رخنه کرده و زمین هایی را که متعلق به مردم آن نواحی می باشد، اشغال می کنند.

 

جای دادن پشتونهای این سو و آنسوی مرز دیورند ، در ساحه های تاجیکان و مناطق دیگر مردمان غیر پشتون، یک برنامه قدیمی و دیرین سال است که زمامداران پشتون یکی از پی دیگر آنرا عملی کرده اند. اما از زمان پادشاهی امان الله ، این برنامه بسیار همه جانبه برنامه ریزی شد و برای تنظیم و پیشبرد آن " نظام نامۀ ناقلین " را نوشتند و به سطح برنامه رسمی دولتی ارتقایش دادند. امان الله و محمود طرزی خود در تدوین نظامنامه ناقلین دست داشتند و خیلی طرفدار عملی شدن آن نقشه شوم بودند.

پس از آن ، هر کسی دیگری که از قبیله سالاران محمدزایی و پشتون تبار ، در اوغانستان به قدرت نصب شد، برنامه انتقال پشتونها از آن سوی مرز و از مناطق شرق و جنوب را به نواحی شمال، نواحی مرکزی ، کابل و اطراف آن و دیگر بخش هایی که مردمان غیر پشتون زیست می کردند، ادامه دادند و پدیدۀ منحوس " ناقلین" مانند یک غده چرکین سرطانی در مناطق غیر پشتون رشد کرد و  مردمان غیر پشتون چه رنج ها و عذابهایی که از دست " ناقلین " دیدند و کشیدند. داستان هجوم کوچی ها و ناقلین به مناطق ما ، داستان جنایتهای ناگفته است ، داستان ریخته شدن خون بیگناهان است ، داستان تاراج زمین و دارایی و هویت و حیثیت دیگران است. این داستان هنوز هم به آن صورتی که لازم بود  گفته و نوشته نشده است.

از هنگامی که فاشیست های طالب و اوغان ذلتی ، در این سالیان پسین بر امور کشوری دست بالا یافتند، با همه بحرانها و درهم برهمی های که در وطن وجود داشت، یک لحظه هم از تطبیق نقشه جابه جا کردن پشتونها در مناطق غیر پشتون ، دست برنداشتند و با تمام مشکلاتی که در کشور وجود داشت ، هزاران هزار نفر پشتون را به مناطق شمال و غرب و مرکز ، انتقال دادند و جا به جا کردند.

فاشیست های اوغان از کوچی ها و دیگر ناقلین به مثابه سپاهیان در جهت تحکیم قدرت قومی استفاده می کنند. در نقشه ایکه فاشیست های اوغان در سر دارند، کوچی و ناقل جایگاه بسیار مهم دارد. خیلی از برنامه های راهبردی برای تحکیم و گسترش قدرت قومی شان به موجودیت کوچی ها و ناقلین پشتون در مناطق شمالی و مرکزی و غربی و دیگر نواحی ، رابطه و پیوند مستقیم و ناگسستنی دارد. از همین خاطر، هر وضعی که در اوغانستان حاکم شد، این کار انتقال دادن پشتونها به مناطق ما ، متوقف نگشت و حتی به شدت بیشتر و در پشت پرده های جنگ و بحران های دیگر، به بسیار زیرکی و خاموشانه عملی گردید. امروز ، کمربند های محکمی از قوم پشتون از شرق به غرب ، از جنوب به شمال ، ساخته شده است . کابل را با چندین کمربند قومی پشتون در محاصره قرار داده اند. یک دهلیز قومی پشتونی از خود شمال کابل به سمت بدخشان و پامیر ایجاد کرده اند. همچنان به امتداد خط کابل - بغلان - کندز- تخار - بدخشان ، به امتداد خط کنر ، نورستان ، پنجشیر ، بدخشان ، به امتداد خط جنوب به غرب و محاصره هرات و جابه جایی در مرز با ایران و کمربند سازی و در محاصره قرار دادن مناطق مرکزی ، خیلی کار کرده اند.

سوگمندانه ، کلانکاران و سران و به اصطلاح رهبران تاجیک ، به این مسایل هیچ توجه نداشته اند. همچنان ، شمار زیاد از آگاهان ، تحصیلیافتگان و فعالان سیاسی ما که باید به این مسایل توجه می کردند ، هیچ حرکتی در شناسایی و جلوگیری از این فاجعه نکردند. پشتونیست های رنگارنگ، در هر حزب و تنظیم و گروهی که بودند، دست به دست هم نهادند و در این سیزده سال اخیر ، با استفاده از امکانات نامحدودی که حضور نیروهای خارجی برای شان فراهم ساخته بود، خیلی ماهرانه بسیاری از نقشه های خود را عملی کردند و همانگونه که در بسیاری زمینه های دیگر موفق بودند، در کار جا به جا سازی پشتونها در مناطق ما ،  نیز خیلی دستآورد های کلان داشته اند.

امروز ، خیلی روشن و آشکار ، از یک طرف زیر نام حل مساله کوچی ها ، میخواهند به برنامه انتقال پشتونها، شکل رسمی و قانونی بدهند ، از سوی دیگر به همان روال همیشگی هزاران هزار پشتون را به مناطق ما گسیل میدارند. این تنها پروان و کاپیسا نیست که هزاران پشتون به نام کوچی و مهاجرین برگشته از پاکستان ، در آنجا اسکان داده می شوند، این عملیه در دیگر بخش های کشور نیز به شدت به پیش برده می شود.

برای متوقف ساختن این جریان ویرانگر و تباهی آور ، ما مردم تاجیک باید خیلی جدی دست بکار شوییم. باید به امید این نباشیم که صاحبان ثروت و شوکت که خود را " رهبران " ما می دانند، در این مسایل از خود واکنش شایسته نشان دهند. متاسفانه ، بسیاری از آن صاحبان جاه و جلال ، تا اینکه منافع شخصی خود شان مستقیم زیر ضربه قرار نگیرد، در برابر هیچ مساله ای حساس نمی شوند. اگر کسی هم برود و به حضور ایشان عرض کند که جناب محترم ، برای جلو گیری از این فاجعه و این هجوم تباهی آور کوچی ها و ناقلین پشتون یک کاری کنید ، می گویند که برادر این حرفها را نزن که صلح و آرامش برهم می خورد ، وحدت ملی خراب می شود ، بگذارید بیایند ، هموطن ما هستند، تفرقه اندازی نکنید، این مسایل را دامن نزنید، هرجای که دل شان میخواهد ، بیایند ، زنده گی کنند، همه جای اوغانستان خانه خود شان است !

انسان های آگاه ، بیدار و کسانی که زنده گی خود و فامیل و مردم شان در خطر است و این خطر را با گوشت و پوست خود احساس می کنند، باید دست به کار شوند و اگر به اصطلاح بزرگان را بتوانند با خود همراه سازند خیلی خوب ، در غیر آن هم باید خود شان مردم را بسیج نمایند و از سرزمین خود در برابر هجوم کوچی و ناقل و هر مهاجم دیگر، دفاع کنند. ما باید نگذاریم که این فاجعه ، این عمل غیر قانونی و غیر انسانی ، ادامه بیابد.

همین لحظه که هجوم هزاران نفر به نام کوچی در مربوطات ولایت پروان و کاپیسا روشن و آشکار شده است ، باید به صورت مشخص برای جلو گیری از جابه جایی آنها در پروان و کاپیسا ، یک حرکت قوی و مردمی سازماندهی شود. پیر و جوان، همه با هم ، باید حرکت کنند. باید اعتراض های جدی ، تظاهرات ، راهپیمایی ها ، اعتصاب های دسته جمعی و دیگر شکلهای مخالفت و ضدیت را در پیش گیریم. باید به اشرف غنی ها ، انورالحق احدی ها ، حنیف اتمرها، فاروق وردک ها و اسماعیل یون ها ، بفهمانیم که دنیا به آن صورت هم که شما فکر می کنید شغالی نیست. دیار مردخیز شمالی و شمال کشور ، هنوز هم پُر از طنین صدای جوانمردان آزادیخواهی است که سر دادند و اما سر تسلیم به کسی خم نکردند .

پیشنهاد ما به فاشیست های اوغان این است که کوچی های تان را نزد خود نگهدارید و غم شان را بخورید. صاف و ساده می گوییم که :ما کوچی نمی خواهیم !


نظرات   

 
+1 #1 زمان یاری 1393-10-22 13:18
دوست عزیز، وضعیت بسیار خطرناک است. فعلا که دست تاجیک ها را از سکتور امنیتی و قوای مسلح کوتاه کردند. دار و ندار تاجیک ها وزارت خارجه است. به نظر اینجانب که تاجیک ها خود را با سیاست داکتر عبدالله بدبخت کردند. شک ندارم که هدف اصلی از بین بردن عقبه ای شمالی تاجیک در شمال کابل است. به صفت یک فارسی زبان بسیار خوش داشتم که پست های امنیتی در اختیار تاجیک ها می ماند اما نشد. سیاستمداران تاجیک بسیار ناشی استند. دیدیم که از اینها کرده همو دوستم بسیار مردانه و زیرکانه عمل کرد. از فارسی زبانها قصه شان مفت است. دوران قدرت جمعیت تیر شد. جمعیت دست و پای خودش را خودش بسته کرد.
بازگو کردن
 

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تازه کردن

مطالب دیگر

برگ تاجیکان در رخنامه

 

 

 

 

 

 

تاجیکان در قرن بیستم

پایگاۀ آزاده گان تاجیکستان

خبرها و نوشتارها در بارۀ تاجیکستان، در پایگاۀ آزاده گان . ببینید :


 

| + - | RTL - LTR
برای حمایت از ما امتیاز دهید